Bergwandelen

Bergwandelen is populair onder jong en oud.  Het is gezond, werkt ontspannend en komt het lichaam en de geest ten goede.  Het geeft ook een andere kijk op de natuur. Er is hier een verschil tussen “doelgericht” en “doelloos” bergwandelen, er bestaan namelijk verschillende soorten bergwandelingen: bergbewandelen, blote voeten bergwandelen, educatief bergwandelen, langeafstands bergwandelen, nacht bergwandelen, Nordic trekking, spiritueel/mediterend bergwandelen, populair bergwandelen, bergwandelen zonder bagage, en afstands bergwandelen.

Vooral in Midden-Europa dichtbij het Alpengebied in bijvoorbeeld het Beierse Woud, is bergwandelen in een aantal gebieden zeer popular. Het is vaak een belangrijke economische factor voor het toerisme, dit geldt zowel in de zomer als in de winter. De meeste van deze charmante gebieden hebben goed aangegeven en onderhouden bergwandelpaden. Duitsland, Zwitersland, Oostenrijk, Italië, Spanje, Frankrijk, Noorwegen, Zweden, Denemarken, de Kroatische Adriatische kust en Cyprus behoren allen tot populaire bergwandelbestemmingen. U kunt natuulijk ook een bergwandeling of bergvakantie in de Verenigde Staten, Canada, het Deense Groenland, Zuid-Afrika en Australië houden. Het Arabische en Aziatische Dubai horen ook op deze lijst.

“Doelgerichte” bergwandelingen werden voor een aantal redenen georganiseerd. Allereerst om de kaart van de wereld vast te leggen. Een van deze “doelgerichte” bergwandelaars was de Italiaan Francesco Petrarca – hij en zijn broer beklommen in 1336 de bijna 2.000m hoge Mont Ventoux.  Bergwandelen is door de tijd heen als een soort symbool van de emancipatie van de normale burger ten opzichte van de adel gegroeid. Vooral tijdens de tweede helft van de 18e eeuw, waren er veel bergbeklimmers die te voet door Europa trokken en alles wat zij tegenkwamen opschreven. Zij hielden zich tegelijkertijd bezig met de toestand van sociale en politieke kwesties. Vandaag de dag is het vooral de romantiek die de meesten tot een bergbewandeling motiveert. Het landschap dient als weerspiegeling van de ziel en de eenzaamheid wordt gebruikt als zoektocht naar zichzelf. Zo werd bergwandelen acceptabeler gemaakt. In de 19e eeuw werden bergwandelclubs opgericht. Deze clubs zijn voor het grootste deel verantwoordelijk voor het pionieerwerk van het behoud van de natuur. Dit werd gerealiseerd door middel van de ontwikkeling van wandelpaden, routegidsen, kaarten, onderdak en uitkijktorens.

Zie alle reisgidsen